Shloka 9
स्कन्दोपाख्यानम् — उत्पातशान्तिः, स्वाहारूपविचारः, कौमारमङ्गलक्रियाः
गतिमिष्टां तपो ज्ञानं मेधां च परमां गत: । सत्पुत्रेण त्वया पुत्र नित्यं काले सुपूजिती,तुमने उत्तम गति, तप, ज्ञान और श्रेष्ठ बुद्धि प्राप्त की है, बेटा! तुम सुपुत्र हो। तुमने नित्य नियमपूर्वक समयानुसार हमारा पूजन--आदर-सत्कार किया है
gatim iṣṭāṃ tapo jñānaṃ medhāṃ ca paramāṃ gataḥ | satputreṇa tvayā putra nityaṃ kāle supūjitaḥ ||
มารกัณฑยะกล่าวว่า “เจ้าบรรลุคติอันพึงปรารถนาแล้ว พร้อมด้วยตบะ ญาณอันแท้ และปัญญาอันสูงสุด โอ้บุตรเอ๋ย เจ้าเป็นบุตรผู้ประเสริฐ; ด้วยความเป็นบุตรที่ดี เจ้าจึงบูชาและนอบน้อมเราเป็นนิตย์ ตามกาลอันควร ด้วยความเคารพยิ่ง”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse praises disciplined virtue: a person’s true attainment is shown not only in tapas (austerity) and jñāna (knowledge) but also in medhā (sound discernment) expressed through steady, timely reverence toward elders/teachers. Ethical excellence is measured by consistent conduct, not occasional display.
Mārkaṇḍeya addresses a ‘son’ figure, commending him as a satputra (good son) who has regularly honored him at proper times. The speaker blesses and affirms the listener’s spiritual and moral progress—goal, austerity, knowledge, and superior intellect.