स्कन्दोपाख्यानम् — उत्पातशान्तिः, स्वाहारूपविचारः, कौमारमङ्गलक्रियाः
त्रयस्त्रिंशद् यथा देवा: सर्वे शक्रपुरोगमा: । सम्पूज्या: सर्वलोकस्य तथा वृद्धाविमौ मम,जैसे समस्त संसारके लिये इन्द्र आदि तैंतीस- देवता पूजनीय हैं, उसी प्रकार मेरे लिये ये दोनों बूढ़े माता-पिता ही आराधनीय हैं
trayastrinśad yathā devāḥ sarve śakra-purogamāḥ | sampūjyāḥ sarva-lokasya tathā vṛddhāv imau mama ||
พรานกล่าวว่า “ดังเทพทั้งสามสิบสามผู้มีพระอินทร์เป็นประมุข เป็นที่เคารพบูชาของชาวโลกทั้งปวง ฉันใด สำหรับข้าพเจ้า คนชราทั้งสองนี้—มารดาและบิดา—ก็เป็นดั่งเทวะที่ควรบูชายิ่งฉันนั้น”
व्याध उवाच
True dharma is shown through lived reverence and service: honoring one’s parents is presented as a form of worship comparable to venerating the gods, emphasizing gratitude, duty, and ethical conduct in everyday life.
The hunter (Vyādha), while instructing his listener on dharma, explains his own practice: he treats his aged parents as his highest deities, asserting that their service is his primary religious obligation.