Shloka 20
स्कन्दोपाख्यानम् — उत्पातशान्तिः, स्वाहारूपविचारः, कौमारमङ्गलक्रियाः
उपाहारानाहरन्तो देवतानां यथा द्विजा: । कुर्वन्ति तद्धदेताभ्यां करोम्पहमतन्द्रित:,द्विजलोग देवताओंके लिये जैसे नाना प्रकारके उपहार समर्पण करते हैं, उसी प्रकार मैं इनके लिये करता हूँ। इनकी सेवामें मुझे आलस्य नहीं होता
upāhārān āharanto devatānāṁ yathā dvijāḥ | kurvanti tad dhad etābhyāṁ karomy aham atandritaḥ ||
พรานกล่าวว่า “ดังพราหมณ์นำเครื่องบูชานานาประการมาถวายแด่เทพทั้งหลาย ฉันใด ข้าพเจ้าก็ทำเช่นนั้นแก่ท่านทั้งสองฉันนั้น ในการปรนนิบัติรับใช้ ข้าพเจ้าไม่เคยประมาทหรือเกียจคร้านเลย”
व्याध उवाच
Educational Q&A
True dharma can be expressed through steady, sincere service: the speaker equates his attentive care for “these two” with the reverent offering of gifts to the gods, emphasizing devotion expressed as duty without laziness.
In the Vana Parva’s dialogue associated with the hunter (Vyādha), he explains his practice of bringing offerings and serving “these two” with constant diligence, comparing his conduct to how Brahmins make offerings to deities.