Shloka 53
Adhyāya 188: Mārkaṇḍeya’s Account of Yuga-Decline and the Restoration Motif
Kali-yuga to Kalki
मनुना च प्रजा: सर्वा: सदेवासुरमानुषा: । स्रष्टव्या: सर्वलोकाश्ष यच्चेड़ं यच्च नेड़ति
manunā ca prajāḥ sarvāḥ sadevāsuramānuṣāḥ | sraṣṭavyāḥ sarvalokāś ca yac cedaṃ yac ca neḍati ||
“และโดยมนู พึงให้กำเนิดสรรพประชา—ทั้งเทวะ อสูร และมนุษย์—รวมทั้งสรรพโลกทั้งปวง; อนึ่ง สิ่งใดในที่นี้ที่เคลื่อนไหว และสิ่งใดที่ไม่เคลื่อนไหว (เป็นของนิ่งเฉย) ก็พึงถูกสร้างขึ้น”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse frames creation as an ordered, comprehensive act associated with Manu: all classes of beings and all realms are included, suggesting a moral-cosmic order in which society and the universe are structured under a primordial lawgiver.
Mārkaṇḍeya continues a discourse describing origins: he states that Manu was charged with bringing forth all beings—devas, asuras, humans—and all worlds, encompassing both the moving and the inert aspects of existence.