Shloka 37
Brāhmaṇa-māhātmya: Tārkṣya’s instruction on tapas, satya, and svadharma
Chapter 182
तत्र हागस्त्य: पादेन वहन् स्पृष्टो मया मुनि: । अगस्त्येन ततो<स्म्युक्त: सर्पस्त्वं च भवेति ह,स्वर्गमें मुनिवर अगस्त्य जब मेरी पालकी ढो रहे थे, तब मैंने उन्हें लात मारी, इसलिये उन्होंने मुझे ऐसा कहा कि “तू निश्चय ही सर्प हो जा”
tatra hāgastyaḥ pādena vahan spṛṣṭo mayā muniḥ | agastyena tato 'smy uktaḥ sarpastvaṃ ca bhaveti ha ||
พญานาคกล่าวว่า “ในสวรรค์ เมื่อฤๅษีผู้ประเสริฐอคัสตยะกำลังแบกเสลี่ยงของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ใช้เท้าเตะท่าน ด้วยเหตุนั้นอคัสตยะจึงสาปว่า ‘เจ้าจักต้องกลายเป็นงูโดยแท้’”
सर्प उवाच
Educational Q&A
Disrespect toward the virtuous—especially ascetics who embody restraint and dharma—brings immediate moral repercussions; humility and reverence are safeguards against self-inflicted downfall.
The serpent narrates his past: when Agastya was carrying him, he kicked the sage, and Agastya responded by declaring that he would become a serpent—explaining the origin of his present condition.