Shloka 29
Brāhmaṇa-māhātmya: Tārkṣya’s instruction on tapas, satya, and svadharma
Chapter 182
सर्वज्ञं त्वां कथं मोह आविशत् स्वर्गवासिनम् | एवमद्धुतकर्माणमिति मे संशयो महान्,तुम तो सर्वज्ञ तथा स्वर्गके निवासी थे। तुमने बड़े अद्भुत कर्म किये थे। भला, तुम्हें कैसे मोह हो गया? (अर्थात् ब्राह्मणोंका अपमान कैसे कर बैठे?) इस बातको लेकर मेरे मनमें बड़ा संशय हो रहा है
sarvajñaṁ tvāṁ kathaṁ moha āviśat svargavāsinam | evam adbhutakarmāṇam iti me saṁśayo mahān ||
ยุธิษฐิระกล่าวว่า “ท่านเป็นผู้รู้ทั่วและเป็นผู้พำนักในสวรรค์ แล้วความหลง (โมหะ) จะครอบงำท่านได้อย่างไร? ท่านได้กระทำกิจอันน่าอัศจรรย์ยิ่ง ข้อนี้ทำให้ข้าพเจ้าสงสัยอย่างใหญ่หลวง—ท่านตกอยู่ในความสับสนเช่นนั้นได้อย่างไร (ถึงกับล่วงเกินพราหมณ์)?”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even extraordinary power, knowledge, or heavenly status does not guarantee freedom from moha; ethical vigilance is required, especially regarding reverence and restraint toward brāhmaṇas and dharma.
Yudhiṣṭhira questions a revered, heaven-dwelling figure about a past lapse—how someone famed for wondrous deeds could be overtaken by delusion and commit an act understood as disrespect toward brāhmaṇas.