Shloka 10
Brāhmaṇa-māhātmya: Tārkṣya’s instruction on tapas, satya, and svadharma
Chapter 182
तत्र वै मानुषाल्लोकाद् दानादिभिरतन्द्रित: । अहिंसार्थसमायुक्तै: कारणै: स्वर्गमश्लुते,इनमेंसे जो जीव मनुष्ययोनिमें उत्पन्न होता है, पर यदि आलस्य और प्रमादका त्याग करके अहिंसाका पालन करते हुए दान आदि शुभ कर्म करता है, तो उसे इन पुण्य कर्मोंके कारण स्वर्गलोककी प्राप्ति होती है
tatra vai mānuṣāllokād dānādibhir atandritaḥ | ahiṃsārthasamāyuktaiḥ kāraṇaiḥ svargam aśnute ||
ในโลกมนุษย์นั้น ผู้ใดเพียรพยายาม ละความเกียจคร้านและความประมาท ตั้งมั่นในอหิงสา และประกอบทานกับกรรมอันเป็นกุศลอื่น ๆ ผู้นั้นย่อมบรรลุสวรรค์ด้วยเหตุแห่งบุญเหล่านั้น
सर्प उवाच
Educational Q&A
Human birth is a decisive opportunity: by abandoning laziness and heedlessness, and by practicing non-violence together with charity and other auspicious deeds, one generates the merit that leads to heaven.
A serpent speaks in a didactic tone, explaining the moral logic of karma: among beings, one who is born human and lives diligently with ahiṃsā and charitable conduct attains svarga as the fruit of those virtuous causes.