Shloka 373
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
विचित्राभरणाश्रैव नन्दयन्तीव मे मनः उनके मस्तकोंपर विचित्र मुकुट और पगड़ी देखी जाती थी। उनके कवच और ध्वज भी विचित्र ही थे। वे अद्भुत आभूषणोंसे विभूषित हो मेरे लिये मनोरंजनकी-सी वस्तु बन गये थे
vicitrābharaṇāś caiva nandayantīva me manaḥ
อรชุนกล่าวว่า “พวกเขาประดับด้วยเครื่องอลังการอันพิสดาร ราวกับทำให้ใจข้าชื่นบาน บนศีรษะเห็นมงกุฎและผ้าโพกที่แปลกตา เกราะและธงรบก็ประหลาดไม่เหมือนใคร ดังนั้นเมื่อแต่งองค์ด้วยสิ่งวิจิตรยิ่ง พวกเขาจึงปรากฏแก่ข้าประหนึ่งเป็นภาพให้ชม—ชวนตะลึงตา แม้อยู่ท่ามกลางความเคร่งขรึมแห่งศึกสงคราม”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how outward splendor—ornaments, crowns, armor, and banners—can captivate the mind. It implicitly contrasts aesthetic fascination with the deeper seriousness of kṣatriya life, where such display signifies power and readiness for conflict, reminding the reader to discern appearance from underlying intent and duty.
Arjuna is describing a group of warriors or kings he observes. He notes their striking, unusual adornments and martial insignia—crowns, turbans, armor, and banners—and remarks that their splendid appearance delights and entertains his mind as a spectacle.