Shloka 41
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
पृथिव्युवाच भगवंस्त्वत्प्रसादाद्धि तिछ्ेयं सुचिरं त्विह । भारेणास्मि समाक्रान्ता न शकनोमि सम वर्तितुम्,पृथ्वी बोली--भगवन्! आप ऐसी कृपा करें जिससे मैं दीर्घ कालतक यहाँ स्थिर रह सकूँ। इस समय मैं भारसे इतनी दब गयी हूँ कि जीवन धारण नहीं कर सकती
Pṛthivy uvāca: bhagavaṁs tvatprasādād dhi tiṣṭheyaṁ suciraṁ tv iha | bhāreṇāsmi samākrāntā na śaknomi samaṁ vartitum ||
ปฐพีกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ด้วยพระกรุณาของพระองค์ ขอให้ข้าพเจ้าดำรงมั่นอยู่ ณ ที่นี้ได้ยาวนาน บัดนี้ข้าพเจ้าถูกภาระกดทับจนไม่อาจทรงสมดุลและดำเนินไปดังเดิมได้”
लोगमश उवाच
Educational Q&A
When adharma accumulates in society—often through oppressive or unrighteous rulers—the very world-order is portrayed as destabilized. Restoration requires divine support and the re-establishment of dharma so that the Earth can ‘stand’ in balance.
In Lokamaśa’s narration, the Earth is personified and appeals to the Lord for help. She says she is crushed by an unbearable burden and asks for grace so she may remain stable and endure for a long time.