Shloka 7
यवक्रीत-वधः
The Slaying of Yavakrīta at Raibhya’s Hermitage
सा तस्मै सर्वमाचष्ट यवक्रीभाषितं शुभा । प्रत्युक्ते च यवक्रीतं प्रेक्षापूर्व तथा55त्मना,आकर उन्होंने देखा कि मेरी पुत्रवधू एवं परावसुकी पत्नी आर्तभावसे रो रही है। युधिष्ठिर! यह देखकर रैभ्यने मधुर वाणीद्वारा उसे सान्त्वना दी तथा रोनेका कारण पूछा। उस शुभलक्षणा बहूने यवक्रीतकी कही हुई सारी बातें श्वशुरके सामने कह सुनायीं एवं स्वयं उसने भलीभाँति सोच-विचारकर यवक्रीतकी बातें माननेसे जो अस्वीकार कर दिया था, वह सारा वृत्तान्त भी बता दिया
sā tasmai sarvam ācashṭa yavakrī-bhāṣitaṁ śubhā | pratyukte ca yavakrītaṁ prekṣāpūrvaṁ tathātmanā ||
นางผู้เป็นมงคลนั้นจึงเล่าแก่เขาถึงถ้อยคำทั้งปวงที่ยวักรีตกล่าว และยังบอกว่า ด้วยการสำรวมตนและไตร่ตรองก่อนแล้ว นางได้โต้ตอบยวักรีตและไม่ยอมรับคำชักชวนของเขา—นางจึงบรรยายเหตุการณ์ทั้งหมดตามที่เกิดขึ้น
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical discernment and self-mastery: when faced with an improper proposition, one should respond with forethought (prekṣāpūrvam) and firm self-control (ātmanā), and later speak truthfully to elders to uphold dharma.
Parāvasu’s wife recounts to her elder (her father-in-law) the words spoken by Yavakrī and explains how she thoughtfully rejected him, giving a complete report of the incident.