Shloka 6
यवक्रीत-वधः
The Slaying of Yavakrīta at Raibhya’s Hermitage
रुदतीं च स्नुषां दृष्टवा भार्यामार्ता परावसो: । सान्त्वयन् शलक्ष्णया वाचा पर्यपृच्छद् युधिष्ठिर,आकर उन्होंने देखा कि मेरी पुत्रवधू एवं परावसुकी पत्नी आर्तभावसे रो रही है। युधिष्ठिर! यह देखकर रैभ्यने मधुर वाणीद्वारा उसे सान्त्वना दी तथा रोनेका कारण पूछा। उस शुभलक्षणा बहूने यवक्रीतकी कही हुई सारी बातें श्वशुरके सामने कह सुनायीं एवं स्वयं उसने भलीभाँति सोच-विचारकर यवक्रीतकी बातें माननेसे जो अस्वीकार कर दिया था, वह सारा वृत्तान्त भी बता दिया
rudatīṁ ca snuṣāṁ dṛṣṭvā bhāryām ārtāṁ parāvasoḥ | sāntvayan ślakṣṇayā vācā paryapṛcchad yudhiṣṭhira ||
ครั้นเห็นบุตรสะใภ้ของตน—ผู้เป็นภรรยาของปราวสุ—ร่ำไห้ด้วยความทุกข์ ฤๅษีไรภยะ, โอ ยุธิษฐิระ, ก็ปลอบประโลมด้วยวาจาอ่อนโยนและไพเราะ แล้วถามถึงเหตุแห่งความโศก นางผู้มีลักษณะเป็นมงคลนั้นจึงเล่าถ้อยคำทั้งปวงที่ยวักรีตกล่าว และบอกด้วยว่าเมื่อตรึกตรองโดยรอบคอบแล้ว นางได้ปฏิเสธไม่ยอมทำตามคำของเขาอย่างไร
लोगश उवाच
Educational Q&A
Gentle inquiry and compassionate speech are proper responses to another’s distress, and ethical discernment (thinking carefully and refusing wrongful demands) is upheld as dharmic conduct.
Raibhya sees his daughter-in-law, the wife of Parāvasu, crying. He comforts her and asks the reason. She then reports to him what Yavakrīta said and narrates how she thoughtfully refused to accept his words.