Shloka 38
मान्धातृ-जन्म-चरितम्
The Birth and Career Account of Māndhātṛ
चितचैत्यो महातेजा धर्मान् प्राप्प च पुष्कलान् | शक्रस्यार्धासनं राजँल्लब्धवानमितद्युति:,राजन्! महातेजस्वी एवं परम कान्तिमान् राजा मान्धाताने यज्ञमण्डपोंका निर्माण करके पर्याप्त धर्मका सम्पादन किया और उसीके फलसे स्वर्गलोकमें इन्द्रका आधा सिंहासन प्राप्त कर लिया
citacaityo mahātejā dharmān prāpya ca puṣkalān | śakrasyārdhāsanaṃ rājan labdhavān amitadyutiḥ ||
โลมศะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา มานธาตฤผู้ทรงเดชและรุ่งเรือง ครั้นสั่งสมธรรมบุญอันไพบูลย์แล้ว ก็ได้บรรลุถึงสวรรค์และยังได้ครึ่งหนึ่งแห่งอาสนะบัลลังก์ของศักระ (พระอินทร์) อีกด้วย”
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that steadfast dharma—especially royal righteousness expressed through generous, sacrificial, and duty-bound conduct—accumulates great merit and is depicted as leading to extraordinary honor in the cosmic hierarchy, even a share in Indra’s seat.
Lomaśa is recounting exemplary kings and their attainments. Here he cites Māndhātṛ as a paradigmatic righteous ruler whose abundant dharma resulted in a remarkable heavenly reward: receiving half of Śakra’s throne-seat in Svarga.