Shloka 37
मान्धातृ-जन्म-चरितम्
The Birth and Career Account of Māndhātṛ
तस्यैवं वसुसम्पूर्णा वसुधा वसुधाधिप । तेनेष्टं विविधैर्यज्ैर्बहुभि: स्वाप्तदक्षिणै:,युधिष्ठिर! इस प्रकार उनके लिये यह सारी पृथ्वी धन-रत्नोंसे परिपूर्ण थी। उन्होंने पर्याप्त दक्षिणावाले नाना प्रकारके बहुसंख्यक यज्ञोंद्वारा भगवानकी समाराधना की
tasyaivaṁ vasusampūrṇā vasudhā vasudhādhipa | teneṣṭaṁ vividhair yajñair bahubhiḥ svāptadakṣiṇaiḥ, yudhiṣṭhira |
โอ ยุธิษฐิระ ผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดิน! ด้วยประการฉะนี้ แผ่นพิภพทั้งมวลของเขาจึงบริบูรณ์ด้วยทรัพย์และรัตนะ และด้วยความมั่งคั่งนั้น เขาได้ประกอบยัญพิธีนานาประการเป็นอันมาก พร้อมทักษิณาอันสมควร ตามครรลองพิธีอันถูกต้อง
लोमश उवाच
Educational Q&A
Wealth and sovereignty are ethically validated when used in dharmic ways—especially through properly conducted sacrifices and generous, appropriate giving (dakṣiṇā). Prosperity is portrayed as a means for righteous action, not mere enjoyment.
Lomaśa addresses Yudhiṣṭhira, describing a figure whose realm (the earth) is abundant with wealth; using those resources, he performs numerous varied yajñas, each accompanied by proper sacrificial gifts, indicating exemplary royal piety and generosity.