Shloka 9
Vaitaraṇī-tīrtha and the Devayāna Path
Kaliṅga Episode
ततः कल्याणरूपाभिववग्भिस्ते रुद्रमस्तुवन् । इष्ट्या चैनं तर्पयित्वा मानयांचक्रिरे तदा,यों कहकर उन्होंने कल्याणमय वचनोंद्वारा भगवान् रुद्रका स्तवन किया और इष्टिद्वारा उन्हें तृप्त करके उस समय उनका विशेष सम्मान किया
tataḥ kalyāṇarūpābhir vāgbhis te rudram astuvan | iṣṭyā cainaṃ tarpayitvā mānayāṃ cakrire tadā ||
แล้วพวกเขากล่าวถ้อยคำอันเป็นมงคลและอ่อนโยน สรรเสริญพระรุทระ ครั้นบำรุงให้ทรงพอพระทัยด้วยอิษฏิ (เครื่องบูชาตามยัญพิธี) อย่างถูกต้องแล้ว ก็ถวายความเคารพยิ่งในกาลนั้น
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic devotion: praise offered with pure speech, followed by a fitting ritual act, culminates in honoring the deity—showing that reverence is expressed through both words and disciplined conduct.
Lomāśa narrates that the group present praised Rudra with auspicious words, performed an iṣṭi to satisfy him, and then formally honored him, indicating a completed act of worship and respectful reception.