Shloka 92
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
महाकुलीना भवती ह्ृदाद् हृदमिवागता । ईश्वरी सर्वकल्याणी भर्त्रा परमपूजिता,तुम एक उच्च कुलकी कन्या हो और दूसरे उच्च कुलमें ब्याही गयी हो; मानो कमलिनी एक सरोवरसे दूसरे सरोवरमें आयी हो। एक दिन तुम सर्वकल्याणी महारानी थीं; तुम्हारे पतिदेवने सदा तुम्हारा विशेष सम्मान किया है
mahākulīnā bhavatī hṛdād hṛdam ivāgatā | īśvarī sarvakalyāṇī bhartrā paramapūjitā ||
ท่านเป็นสตรีผู้เกิดในมหาตระกูล และได้มาสู่มหาตระกูลอีกแห่งหนึ่ง—ประหนึ่งเถาบัวที่ย้ายจากสระหนึ่งไปสู่อีกสระหนึ่ง ท่านเป็นมหารานีผู้เพียบพร้อมด้วยสิริมงคลทั้งปวง และได้รับการเทิดทูนบูชาจากพระสวามีอย่างยิ่ง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic ideal that noble conduct and auspicious qualities are honored within marriage and royalty; a woman of high lineage is to be respected and treated with exceptional regard by her husband and household.
Vaiśampāyana describes and praises a queenly woman, emphasizing her noble birth and her transition into another eminent family through marriage, using the simile of a lotus moving from one lake to another, and noting the special honor she receives from her husband.