Shloka 64
Udyoga-parva Adhyāya 71 — Kṣatra-dharma Counsel, Public Legitimacy, and Mobilization
हविषाग्निर्यथा कृष्ण भूय एवाभिवर्धते | केशव! जैसे घी डालनेपर आग बुझनेके बजाय और अधिक प्रज्वलित हो उठती है, उसी प्रकार वैर करनेसे वैरकी आग शान्त नहीं होती, अधिकाधिक बढ़ती ही जाती है।। ६३ ई || अतोडन्यथा नास्ति शान्तिर्नित्यमन्तरमन्ततः
haviṣāgnir yathā kṛṣṇa bhūya evābhivardhate | keśava! yathā ghṛta-dānenāgnir na śāmyati, api tu bhūyaḥ prajvalati, tathā vairakaraṇena vaira-agniḥ na śāmyati, kintu adhikādhikaṃ vardhate || ato ’nyathā na asti śāntiḥ, nityam antaramantrataḥ ||
ยุธิษฐิระกล่าวแก่กฤษณะว่า “โอ้เคศวะ ดุจไฟเมื่อได้รับเครื่องบูชา—โดยเฉพาะเนยใส—ย่อมไม่ดับลง กลับลุกโชนยิ่งกว่าเดิม ฉันใด ไฟแห่งเวรก็มิได้มอดด้วยการก่อเวร หากยิ่งทวีแรงฉันนั้น เพราะฉะนั้น สันติย่อมไม่เกิดจากหนทางนั้น ความสงบแท้ต้องแสวงด้วยการหันสู่ภายใน—ด้วยการไตร่ตรอง การสำรวม และคำปรึกษา—มิใช่ด้วยการตอบโต้”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Retaliation does not end hostility; like fire fed with ghee, enmity grows when answered with enmity. Peace is to be pursued through restraint and wise counsel rather than revenge.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Yudhishthira addresses Krishna (Keśava), arguing for a path toward peace: he warns that escalating reprisals only intensify the feud and urges an inwardly grounded, counsel-driven approach to reconciliation.