Shloka 36
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
संरम्भादब्रवीद् राम: क्रोधपर्याकुलेक्षण:
saṃrambhād abravīd rāmaḥ krodha-paryākulekṣaṇaḥ | śatru-damana duryodhana! paraśurāmaḥ jīne krodha-bhare netrābhyāṃ paśyan mahā-roṣāveśam āgamya idaṃ vacaḥ uvāca | tathāpi ahaṃ priya-vacanaiḥ bhṛgu-śreṣṭhaṃ mahātmānaṃ punaḥ punaḥ śānta-bhāvāya prārthayām āsa; sa tu kathaṃcid api śāntaḥ na babhūva ||
รามผู้มีดวงตากระสับกระส่ายด้วยโทสะกล่าวด้วยความเดือดดาลว่า “ดุรโยธนะ ผู้ปราบศัตรู! ปรศุรามผู้มีสายตาอันปั่นป่วนด้วยความพิโรธได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้ด้วยแรงอาฆาตอันรุนแรง ถึงกระนั้น ข้าก็พยายามครั้งแล้วครั้งเล่าที่จะปลอบประโลมมหาตมะผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภฤคุด้วยวาจาอ่อนโยนและน่าฟัง ขอให้ท่านสงบลง แต่ท่านก็มิอาจสงบได้ไม่ว่าประการใด”
राम उवाच
Educational Q&A
Even when confronted with intense wrath—especially from a revered ascetic—one should attempt conciliation through gentle speech and repeated appeals to calm. The passage highlights the ethical priority of self-restraint and peacemaking, while also acknowledging that anger can become ungovernable once it overwhelms discernment.
Parashurama (Rama) addresses Duryodhana, describing how Parashurama, eyes inflamed with anger, spoke in a burst of fury. The speaker reports that he repeatedly tried to pacify the Bhargava sage with pleasing words, but Parashurama would not calm down.