Shloka 9
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि शुचीनि च । पिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च
sravantīnāṃ ca puṇyānāṃ surasāni śucīni ca | pibantī vārimukhyāni śītāni vimalāni ca ||
นารทกล่าวว่า “นางดื่มน้ำอันประเสริฐจากสายน้ำแห่งแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ไหลรินไม่ขาด—หอมและผุดผ่องไร้มลทิน—น้ำซึ่งเย็น ใส และบริสุทธิ์” ด้วยประการฉะนี้ มาธวีผู้รุ่งเรืองดุจหน่ออ่อนแห่งแก้วไวฑูรย์ เล็มหญ้าเขียวอ่อนนุ่มลื่น มีรสขมปนหวาน ดื่มน้ำแห่งแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่สะอาด เย็น ใส และรสดี แล้วเที่ยวไปในพงไพรอันสงัด—ถิ่นอาศัยของฝูงกวาง ปราศจากความวุ่นวายของผู้คน และไร้ภัยไฟป่า—ดุจกวางตัวเมียที่ท่องป่าอยู่ท่ามกลางกวางทั้งหลาย ทั้งยังรักษาพรหมจรรย์และประพฤติธรรมอันยิ่งใหญ่
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage praises purity and self-restraint: living simply, seeking what is clean and wholesome, and upholding brahmacarya as a foundation for ‘great dharma’—ethical strength expressed through disciplined conduct.
Nārada describes Mādhavī’s forest life: she drinks pure, cool river-water, lives among deer in safe, solitary woods, and maintains celibate discipline while practicing exemplary righteousness.