Shloka 10
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
वनेषु मृगवासेषु व्याप्रविप्रोषितेषु च । दावाग्निविप्रयुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च
vaneṣu mṛgavāseṣu vyāpraviproṣiteṣu ca | dāvāgniviprayukteṣu śūnyeṣu gahaneṣu ca ||
นารทกล่าวว่า ในป่าซึ่งเป็นถิ่นอาศัยของฝูงกวาง—ห่างไกลจากการรบกวนและความอึกทึกของผู้คน—พ้นจากอันตรายไฟป่า ไร้ชุมชน และลึกสงัด มาธวีอยู่ดุจกวางตัวเมียท่ามกลางกวางทั้งหลาย นางเล็มยอดหญ้าเขียวอ่อนนุ่มลื่น และดื่มน้ำจากแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ซึ่งสะอาด เย็น ใส และรสดี แล้วเที่ยวไปในพงไพรอันโดดเดี่ยวเหล่านั้น ด้วยการรักษาพรหมจรรย์ นางจึงประพฤติธรรมอันสูงส่ง
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed through disciplined simplicity: choosing secluded, non-violent surroundings, living with purity and restraint, and upholding brahmacarya as a means to cultivate higher ethical conduct.
Nārada describes Mādhavī’s forest-dwelling: she moves among deer in remote, uninhabited, wildfire-free woods, sustains herself on tender grass and pure river-water, and lives a chaste, dharma-centered life.