माधवी-प्रदानम् (Mādhavī Offered to Gālava) — Udyoga Parva 113
प्रतिगृह नरव्याघ्र त्वत्तो भिक्षां गतव्यथ: । कृत्वापवर्ग गुरवे चरिष्यति महत् तप:,'पुरुषसिंह! आपसे भिक्षा ग्रहण करके गुरुको पूर्वोक्त धन देकर ये क्लेशरहित हो महान् तपमें संलग्न हो जायँगे
pratigṛha naravyāghra tvatto bhikṣāṃ gatavyathaḥ | kṛtvāpavarga gurave cariṣyati mahat tapaḥ ||
โอ้พยัคฆ์แห่งมนุษย์! เมื่อได้รับทานจากท่านแล้ว เขาทั้งหลายจักพ้นจากความทุกข์ระทม ครั้นมอบทรัพย์ที่กล่าวไว้ก่อนนั้นแก่ครูผู้เป็นอาจารย์ตามควรแล้ว จักบำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่
नारद उवाच
The verse links ethical giving and disciplined living: a worthy recipient accepts alms without burdening the giver, fulfills obligations to the teacher (guru’s due), and then turns to tapas—self-control and austerity—as a higher pursuit.
Nārada addresses a noble person (“naravyāghra”), saying that certain individuals will take alms from him, thereby becoming free of hardship; they will then pay their teacher the previously mentioned wealth and proceed to undertake great austerities.