Shloka 7
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
ततो मामाह भगवानास्यं स्वं विवृतं कुरु । विवृतं च ततो मे5<स्यं प्रविष्टा च सरस्वती,तब भगवान् सूर्यने मुझसे कहा--“ब्रह्मन! मैं तुम्हें यजुर्वेद प्रदान करता हूँ। तुम अपना मुँह खोलो। वाड्मयी सरस्वती देवी तुम्हारे शरीरमें प्रवेश करेंगी।” यह सुनकर मैंने मुँह खोल दिया और सरस्वती देवी उसमें प्रविष्ट हो गयीं
tato mām āha bhagavān āsyaṁ svaṁ vivṛtaṁ kuru | vivṛtaṁ ca tato me ’syaṁ praviṣṭā ca sarasvatī ||
แล้วพระภควานตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “ดูก่อนพราหมณ์ จงอ้าปากของเจ้า” ครั้นข้าพเจ้าอ้าปากแล้ว พระสรัสวตีผู้เป็นเทวีแห่งวาจาศักดิ์สิทธิ์ก็เสด็จเข้าสู่ภายในข้าพเจ้า
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
True learning is not merely memorized information but a sanctified capacity for right speech and right transmission. Sarasvatī entering signifies that Vedic knowledge is received as an inner empowerment that must be used with discipline, purity, and dharmic responsibility.
Yājñavalkya is instructed by the Blessed Lord to open his mouth; upon doing so, Sarasvatī (the power of sacred speech) enters him. This symbolizes the divine bestowal and authorization of Vedic revelation—specifically the conferral of the Yajurveda in the surrounding narrative tradition.