Shloka 63
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
दैवतेभ्य: पितृभ्यश्न दैतेयेभ्यस्ततस्तत: । प्राप्तमेतन्मया कृत्स्नं वेद्यं नित्यं वदन्त्युत
daivatebhyaḥ pitṛbhyaś ca daiteyebhyas tatas tataḥ | prāptam etan mayā kṛtsnaṁ vedyaṁ nityaṁ vadanty uta ||
ยาชญวลกยะกล่าวว่า “จากเหล่าเทพ จากเหล่าปิตฤ (บรรพชน) และครั้งแล้วครั้งเล่าจากเหล่าไทตยะด้วย ข้าพเจ้าได้บรรลุความรู้ทั้งสิ้นนี้มาแท้จริง พวกท่านทั้งหลายกล่าวว่า สภาวะอันพึงรู้ยิ่งนี้สมบูรณ์และเป็นนิตย์”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
True knowledge of the ultimate ‘knowable’ reality is complete and eternal, and it can be affirmed across different orders of beings (gods, ancestors, and even Daityas), suggesting that genuine truth is not confined to a single community or standpoint.
Yājñavalkya is describing how he acquired comprehensive spiritual knowledge from multiple sources—divine, ancestral, and daityic—emphasizing that all these authorities concur in calling the knowable principle complete and everlasting.