Shloka 64
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तस्मात् तद् वै भवदबुद्धा श्रोतुमिच्छामि ब्राह्मण । भवान् प्रबर्ह: शास्त्राणां प्रगल्भश्चातिबुद्धिमान्
tasmāt tad vai bhavadbuddhā śrotum icchāmi brāhmaṇa | bhavān prabarhaḥ śāstrāṇāṁ pragalbhaś cātibuddhimān ||
เพราะฉะนั้น โอ พราหมณ์ ข้าปรารถนาจะฟังข้อสรุปที่ท่านวินิจฉัยด้วยปัญญาของท่านเอง เพราะท่านเป็นผู้เลิศในหมู่นักปราชญ์แห่งศาสตรา มั่นคงในเหตุผลและเฉลียวฉลาดยิ่งนัก ขอท่านกล่าวเถิด เพื่อให้เรื่องนี้ยุติตามธรรมะและดุลยพินิจอันเที่ยงตรง
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic inquiry: when a subtle issue arises, one should seek a reasoned conclusion grounded in śāstra and clarified by a competent, discerning teacher. It also underscores respect for intellectual and scriptural authority while aiming at ethical resolution.
Yājñavalkya addresses a brāhmaṇa interlocutor, requesting to hear the interlocutor’s considered judgment on the topic being discussed. He motivates the request by praising the brāhmaṇa as foremost in śāstric learning, confident in exposition, and exceptionally intelligent.