Previous Verse
Next Verse

Shloka 62

नारद–शुक संवादः

Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga

कश्यपस्य पितुश्चैव पूर्वमेव मया श्रुतम्‌ । मैंने मुनिवर जैगीषव्य

kaśyapasya pituś caiva pūrvam eva mayā śrutam | munivara jaigīṣavyaḥ asitaḥ devalaḥ brahmarṣiḥ parāśaraḥ buddhimān vārṣagaṇyaḥ bhṛguḥ pañcaśikhaḥ kapilaḥ śukaḥ gautamaḥ ārdaśiṣeṇaḥ mahātmā gargaḥ nāradaḥ āsuriḥ buddhimān pulastyaḥ sanatkumāraḥ mahātmā śukraḥ tathā svapitā kaśyapaś ca—eteṣāṃ mukhataḥ pūrvam eva asmin viṣaye pratipādanam śrutavān asmi || tadanantaraṃ ca rudrasya viśvarūpasya dhīmataḥ, anyebhyo devatābhyaḥ pitṛbhyaś ca daityebhyaś ca yatra-tatra idaṃ samagraṃ jñānaṃ prāptavān | te sarve jñeya-tattvaṃ pūrṇaṃ nityaṃ ca vadanti |

ยาชญวลกยะกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้สดับคำสอนนี้มาก่อนแล้ว จากบิดาของข้าพเจ้า คือกัศยปะ และจากบิดาของกัศยปะด้วย”

कश्यपस्यof Kaśyapa
कश्यपस्य:
Sambandha
TypeNoun
Rootकश्यप
FormMasculine, Genitive, Singular
पितुःof (my) father
पितुः:
Sambandha
TypeNoun
Rootपितृ
FormMasculine, Genitive, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
एवindeed/only
एव:
TypeIndeclinable
Rootएव
पूर्वम्formerly/before
पूर्वम्:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootपूर्व
एवindeed
एव:
TypeIndeclinable
Rootएव
मयाby me / I
मया:
Karta
TypePronoun
Rootअस्मद्
Form—, Instrumental, Singular
श्रुतम्heard
श्रुतम्:
Karma
TypeVerb
Rootश्रु
Formक्त (past passive participle), Neuter, Nominative/Accusative, Singular

याज़्ञवल्क्य उवाच

याज्ञवल्क्य (Yājñavalkya)
कश्यप (Kaśyapa)
कश्यपस्य पिता (Kaśyapa’s father)
जैगीषव्य (Jaigīṣavya)
असित (Asita)
देवल (Devala)
पराशर (Parāśara)
वार्षगण्य (Vārṣagaṇya)
भृगु (Bhṛgu)
पञ्चशिख (Pañcaśikha)
कपिल (Kapila)
शुक (Śuka)
गौतम (Gautama)
आर्डशिषेण/आर्दशिषेण (Ārdaśiṣeṇa)
गर्ग (Garga)
नारद (Nārada)
आसुरि (Āsuri)
पुलस्त्य (Pulastya)
सनत्कुमार (Sanatkumāra)
शुक्र (Śukra)
रुद्र (Rudra)
विश्वरूप (Viśvarūpa)
देवता (Deities)
पितरः (Pitṛs/Ancestors)
दैत्य (Daityas)

Educational Q&A

That the highest ‘knowable Reality’ (jñeya-tattva) is described by many authoritative sources as complete and eternal, and that true knowledge is validated through broad, time-tested transmission across sages and even different classes of beings.

Yājñavalkya strengthens his exposition by listing the many teachers from whom he has heard and confirmed this doctrine—his familial lineage, celebrated sages, and later even divine, ancestral, and daitya sources—showing that the teaching is widely attested and consistently characterized as eternal.