Shloka 8
कर्म–ज्ञान–दैव–स्वभावविचारः
Inquiry into Karma, Knowledge, Fate, and Nature
अध्यात्मविधितत्त्वज्ञ: क्षान्त: शक्तो जितेन्द्रिय: । ऋजुश्न सत्यवादी च तस्मात् सर्वत्र पूजित:
adhyātmavidhitattvajñaḥ kṣāntaḥ śakto jitendriyaḥ | ṛjuḥ snātaḥ satyavādī ca tasmāt sarvatra pūjitaḥ ||
วายุกล่าวว่า “ผู้ใดรู้ซึ้งถึงหลักแท้แห่งวินัยภายใน (ทางจิตวิญญาณ) มีขันติ อาจสามารถ สำรวมอินทรีย์ ซื่อตรง บริสุทธิ์ และยึดมั่นสัจจะ—ผู้นั้นย่อมเป็นที่บูชาในทุกแห่งหน”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
A person becomes universally worthy of honor through inner knowledge (tattva-jñāna) grounded in spiritual discipline, together with ethical virtues—patience, strength of character, mastery of the senses, straightforwardness, purity, and unwavering truthfulness.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Vāyudeva is describing the marks of an exemplary, dharmic person. The verse functions as a concise character-portrait: it lists virtues and concludes that such a person is respected everywhere.