Shloka 4
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
क्षत्रं स्वर्ग कथं गच्छेच्छस्त्रपूतमिति प्रभो । संघर्षजननस्तस्मात् कन्यागर्भो विनिर्मित:
kṣatraṃ svargaṃ kathaṃ gacchec chastrapūtam iti prabho | saṃgharṣa-jananas tasmāt kanyā-garbho vinirmitaḥ ||
นารทกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่ ครั้งหนึ่งเหล่าเทพได้ใคร่ครวญว่า ‘หมู่กษัตริย์นักรบ (กษัตร) จะไปสวรรค์ได้อย่างไร โดยได้รับความบริสุทธิ์จากการกระทบแห่งอาวุธ?’ เพราะเหตุนั้น เพื่อให้เกิดการปะทะอันจะนำไปสู่ศึก จึงได้ให้กำเนิดกุมารจากครรภ์ของหญิงพรหมจารี โดยอำนาจสุริยเทพ จากครรภ์ของกุนตีผู้ยังเป็นสาว ได้บังเกิดโอรสผู้รุ่งเรือง ผู้ซึ่งต่อมาจะเป็นผู้ก่อกำเนิดแห่งความขัดแย้ง”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse presents a severe dharmic idea: for kṣatriyas, death in battle can function as a kind of ‘purification’ leading to svarga. It also raises an ethical tension—violence is not celebrated for its own sake, but shown as a providential mechanism tied to duty, destiny, and the cosmic regulation of power.
Nārada explains a divine deliberation: seeking a way for the entire kṣatriya community to reach heaven through being ‘purified by weapons,’ a cause of great conflict is set in motion by creating a child from a maiden’s womb—an agent who will become the catalyst for widespread confrontation.