Shloka 8
अव्यक्त-मानस-सृष्टिवादः
Doctrine of Creation from the Unmanifest ‘Mānasa’
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । यथा सेनजित विप्र: कश्रिदेत्याब्रवीत् सुहत्ू,इस विषयमें किसी हितैषी ब्राह्मणने राजा सेनजितके पास आकर उन्हें जैसा उपदेश दिया था, उसी प्राचीन इतिहासको विज्ञ पुरुष दृष्टान्तके रूपमें प्रस्तुत किया करते हैं
atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | yathā senajit vipraḥ kaścid etyābravīt suhṛt ||
ในเรื่องนี้เอง บัณฑิตทั้งหลายยังยก “ตำนานโบราณ” มาเป็นอุทาหรณ์ว่า ครั้งหนึ่งพราหมณ์ผู้หวังดีดุจสหายได้มาหาพระราชาเสนชิต แล้วกล่าวคำตักเตือนในเรื่องนี้
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma signals that ethical instruction is best grounded in precedent: an ancient itihasa is introduced to clarify the dharmic point through a concrete example of a well-wisher advising a king.
Bhishma begins an illustrative story, saying that learned people recount an old historical episode in which a Brahmin, acting as a friend and benefactor, approaches King Senajit and offers guidance on the issue under discussion.