Shloka 45
अव्यक्त-मानस-सृष्टिवादः
Doctrine of Creation from the Unmanifest ‘Mānasa’
यद् यत् यजति कामानां तत् सुखस्याभिपूर्यते । कामानुसारी पुरुष: कामाननुविनश्यति,वह कामनाओंमेंसे जिस-जिसका परित्याग कर देता है, वही उसके सुखकी पूर्ति करनेवाली हो जाती है। जो पुरुष कामनाओंका अनुसरण करता है, वह उन्हींके पीछे नष्ट हो जाता है
yad yat tyajati kāmānāṁ tat sukhasyābhipūryate | kāmānusārī puruṣaḥ kāmān anuvinaśyati ||
บุคคลละทิ้งความปรารถนาใด ๆ ความสละนั้นเองย่อมทำให้ความสุขของเขาบริบูรณ์แท้จริง แต่ผู้ที่วิ่งไล่ตามความปรารถนา ย่อมพินาศไปตามรอยความปรารถนานั้นเอง
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Happiness is completed by letting go of desires; chasing desires makes one dependent on them and leads to ruin. The verse praises tyāga (relinquishment) and warns against kāmānusaraṇa (following craving).
A Brahmin speaker delivers an ethical instruction within the Śānti Parva’s reflective discourse, contrasting the inner freedom gained by abandoning desires with the self-destruction that comes from pursuing them.