Shloka 101
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
दत्त्वाभयं यः स्वयमेव राजा न तत् प्रमाणं कुरुते<र्थलो भात् । स सर्वलोकादुपलभ्य पाप॑ सो<धर्मबुद्धिर्निरयं प्रयाति,जो प्रजाको अभयदान देकर धनके लोभसे स्वयं ही उसका पालन नहीं करता, वह पापबुद्धि राजा सारे जगत्का पाप बटोरकर नरकमें जाता है
dattvābhayaṁ yaḥ svayam eva rājā na tat pramāṇaṁ kurute 'rthalobhāt | sa sarvalokād upalabhya pāpaṁ so 'dharmabuddhir nirayaṁ prayāti ||
กษัตริย์ผู้มอบความปลอดภัยแก่ประชาชนด้วยพระองค์เอง แต่ด้วยความโลภทรัพย์กลับไม่ทรงยึดมั่นและรักษาสัตย์นั้น ย่อมรวบรวมบาปแห่งโลกทั้งปวงไว้กับตน และด้วยจิตที่ผิดธรรม ย่อมตกสู่นรก
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
A ruler’s promise of protection is a binding moral standard; breaking it out of greed is a grave adharma that makes the king bear widespread sin and leads to severe karmic consequence.
In a discourse on righteous governance (rājadharma) within Śānti Parva, Brahmadatta states a moral judgment: a king who grants ‘fearlessness’ to his people but fails to honor it for the sake of wealth becomes culpable for extensive wrongdoing and is destined for hell.