Shloka 433
रणभूमिवर्णनम् — Devāsuropama-yuddha and the ‘River’ Metaphor of the Battlefield
उपयाता नरव्याप्रा: पञ्चालाश्न यशस्विन: । इसी प्रकार समरांगणमें विजयसे सुशोभित होनेवाले शूरवीर पुरुषसिंह पाण्डव और यशस्वी पांचाल वीर आपकी सेनाके समीप आ पहुँचे
sañjaya uvāca | upayātā naravyāprāḥ pañcālāś ca yaśasvinaḥ |
สัญชัยกล่าวว่า “เหล่าปัญจาลผู้มีเกียรติยศและกำลังขะมักเขม้นในศึกได้เคลื่อนเข้ามาใกล้ และในทำนองเดียวกัน ปาณฑพผู้เป็นวีรบุรุษดุจราชสีห์ อร่ามด้วยรัศมีแห่งชัยในสนามรบ พร้อมด้วยนักรบปัญจาลผู้เลื่องชื่อ ก็เข้าประชิดกองทัพของท่าน”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inevitability and immediacy of battle once opposing forces close in, while implicitly reminding the listener that fame and martial vigor do not remove the ethical gravity of war; even renowned heroes must bear the consequences of action undertaken in the dharmic crisis of Kurukṣetra.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the famed Pañcāla warriors, together with the lion-like Pāṇḍavas, advance and come close to the Kaurava forces, indicating a direct engagement is imminent.