Shloka 68
Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
ततोअन्तरिक्षे निनदो महान भूद् दिवौकसामप्सरसां च नेदुषाम् | पपात चोच्चैरमरप्रवेरित॑ विचित्रपुष्पोत्करवर्षमुत्तमम्,उस समय आकाशमें हर्षध्वनि करनेवाले देवताओं और अप्सराओंका महान् कोलाहल गूँज उठा। साथ ही देवताओंद्वारा बहुत ऊँचेसे की हुई विचित्र पुष्पसमूहोंकी वहाँ अच्छी वर्षा होने लगी
tato 'ntarikṣe ninado mahān abhūd divaukasām apsarasāṃ ca neduṣām | papāta coccair amarapravīritaṃ vicitrapuṣpotkaravarṣam uttamam ||
บัดนั้นในนภากาศก็บังเกิดเสียงกึกก้องใหญ่ เป็นเสียงโห่ร้องด้วยความยินดีของเหล่าเทวะและเสียงขับขานของอัปสรา อีกทั้งด้วยแรงดลใจของอมรเทพ ก็มีฝนดอกไม้นานาพรรณโปรยปรายลงมาจากเบื้องบนอย่างงดงามยิ่ง
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, the epic frames certain acts as being witnessed and judged by a larger moral-cosmic order. The celestial acclamation and flower-shower function as a sign of approval or solemn recognition, reminding the listener that dharma and honor are not merely human conventions but are portrayed as having cosmic resonance.
Sañjaya reports a heavenly response: the gods and apsarases raise a great celebratory tumult in the sky, and an excellent rain of many-colored flowers falls from above, indicating a divine reaction to the immediately preceding event on the battlefield.