Shloka 5
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
ब्रह्मचर्यरतो नित्यं सदा धर्मपरायण: । ततो<भ्येत्य महाभाग योगमास्थाय भिक्षुक:
brahmacaryarato nityaṃ sadā dharmaparāyaṇaḥ | tato 'bhyetya mahābhāga yogam āsthāya bhikṣukaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เขาเพียรอยู่ในพรหมจรรย์เป็นนิตย์ และมุ่งมั่นในธรรมเสมอ ครั้นแล้วมหาบุรุษผู้นั้นก้าวไปข้างหน้า ยึดโยคะเป็นแนวทาง และดำรงชีวิตดุจภิกษุผู้ขอทาน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical strength through sustained self-restraint (brahmacarya), unwavering commitment to dharma, and the adoption of yogic discipline—suggesting that inner governance and duty-oriented living are marks of true nobility.
The narrator describes an illustrious person who, after being firmly established in brahmacarya and dharma, approaches a situation/person and takes up a yogic, mendicant way of life—signaling a shift toward ascetic conduct and spiritual resolve.