Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवल: । जो लोग दुर्लभ सर्वमेध तथा सौत्रामणि यज्ञ करते हैं, उनके लोकोंमें भी देवलने जैगीषव्यको देखा ।। द्वादशाहैश्व सत्रैश्न यजन्ते विविधैर्नूप
teṣāṁ lokeṣv apaśyac ca jaigīṣavyaṁ sa devalaḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า เทวละได้เห็นไชคีษัวยะ แม้ในโลกภูมิที่ผู้ประกอบยัญอันหายากและยากยิ่ง—เช่น สรรวเมธะ และเสาตรามณี—พึงบรรลุได้ แสดงว่าเกียรติภูมิทางจิตวิญญาณของไชคีษัวยะมิได้จำกัดอยู่เพียงบุญทั่วไป หากยังเป็นที่ยอมรับแม้ท่ามกลางผลแห่งพิธีกรรมอันสูงสุด
वैशम्पायन उवाच
The verse contrasts ritual prestige with deeper spiritual stature: even in realms gained by rare, high-powered sacrifices, Devala still sees Jaigīṣavya—suggesting that Jaigīṣavya’s excellence is recognized beyond conventional ritual merit and is associated with a higher or more pervasive spiritual attainment.
Vaiśampāyana narrates that Devala, while observing various heavenly realms associated with great sacrificial performers, also encounters Jaigīṣavya there—placing Jaigīṣavya among (or above) the highest-achieving ritualists in terms of posthumous or cosmic standing.