Shloka 39
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवल: । नरेश्वर! जो नाना प्रकारके द्वादशाह यज्ञोंका अनुष्ठान करते हैं, उनके लोकोंमें भी देवलने जैगीषव्यका दर्शन किया ।। मैत्रावरुणयोलोकानादित्यानां तथैव च
teṣāṃ lokeṣv apaśyac ca jaigīṣavyaṃ sa devalaḥ | nareśvara! ye nānā-prakārake dvādaśāha-yajñān anutiṣṭhanti, teṣāṃ lokeṣv api devalena jaigīṣavyasya darśanaṃ kṛtam || maitrāvaruṇayoḥ lokān ādityānāṃ tathaiva ca
ไวศัมปายนะกล่าวว่า ในโลกภูมิเหล่านั้นเอง เทวละก็ได้เห็นไชคีษัวยะ โอ้พระราชา แม้ในโลกที่ผู้ประกอบยัญพิธีสิบสองวันนานาชนิด (ทวาทศาหะ) บรรลุได้ เทวละก็ยังได้ประจักษ์ไชคีษัวยะ อีกทั้งได้เห็นโลกของมิตระและวรุณะ และโลกของเหล่าอาทิตยะด้วย
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage underscores that ritual merit (such as performing dvādaśāha sacrifices) corresponds to specific heavenly attainments, yet the vision of a realized sage like Jaigīṣavya is presented as a distinct, spiritually significant encounter—suggesting that true sanctity is recognized across realms and not limited to ritual achievement alone.
Vaiśampāyana narrates that the sage Devala, while beholding various posthumous or divine realms, sees Jaigīṣavya even in the worlds reached by performers of twelve-day sacrifices, and he also observes the realms associated with Mitra and Varuṇa and those of the Ādityas.