Shloka 29
शकुनिवधः — Sahadeva’s Slaying of Śakuni
with Ulūka’s fall
भीमसेनोथर्जुनश्वैव सहदेवश्व॒ मारिष | प्रययु: सिंहनादेन दुर्योधनजिघांसया,मान्यवर! उस सेनाको देखकर तीन महारथी भीमसेन, अर्जुन और सहदेव युद्ध- सामग्रीसे सुसज्जित हो दुर्योधनके वधकी इच्छासे सिंहनाद करते हुए आगे बढ़े
bhīmaseno ’tha arjunaś caiva sahadevaś ca māriṣa | prayayuḥ siṃhanādena duryodhana-jighāṃsayā ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่ท่านผู้ควรเคารพ แล้วภีมเสน อรชุน และสหเทวะ ก็เคลื่อนพลไปพร้อมเสียงคำรามดุจสิงห์ ด้วยความมุ่งหมายจะสังหารทุรโยธนะ”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores unwavering resolve and martial courage, while implicitly reminding the reader that such determination in war carries ethical weight—intention (jighāṃsā) is powerful and must be understood within the larger dharma-conflict of the Kurukṣetra war.
Sañjaya reports that Bhīma, Arjuna, and Sahadeva surge forward roaring like lions, intent on killing Duryodhana—signaling an escalation toward a direct confrontation with the Kaurava leader.