धृतराष्ट्रविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry (Śalya-parva, Adhyāya 2)
निहता: समरे सर्वे किमन्यद् भागधेयत: । सूत संजय! जहाँ समरभूमिमें नाना देशोंसे आये हुए देवराज इन्द्रके समान पराक्रमी बहुत-से शूरवीर महाथनुर्धर, अस्त्रवेत्ता एवं युद्धदुर्मद क्षत्रिय सारे-के-सारे मार डाले गये, वहाँ भाग्यके अतिरिक्त दूसरा क्या कारण हो सकता है?
โอ้สุตสัญชัย! ในสมรภูมินั้นทุกคนล้วนถูกสังหาร—นอกจากส่วนแห่งชะตากรรมแล้ว จะมีเหตุอื่นใดเล่า? ณ ที่ซึ่งเหล่าวีรบุรุษผู้มาจากนานาประเทศ ผู้มีเดชานุภาพดุจท้าวอินทร์ เป็นมหาธนูรธร รู้แจ้งศัสตราวุธ และเป็นกษัตริย์ผู้คะนองศึก ถูกประหารสิ้นทั้งมวล—ที่นั่นจะกล่าวเหตุอื่นใดได้นอกจากชะตา?
धघतयाट्र उवाच