Shloka 22
शल्यपर्वणि प्रथमाध्यायः — Karṇa-vadha-anantaraṃ Śalya-niyogaḥ, Saṃjayasya Dhṛtarāṣṭra-nivedanam
तथा चासीनमनघं समनन््तात् परिवारितम्
tathā cāsīnam anaghaṃ samantāt parivāritam
และเขาได้เห็นผู้ไร้มลทินนั้นประทับนั่ง ถูกแวดล้อมจากทุกทิศ—ประหนึ่งรูปแห่งความประพฤติอันบริสุทธิ์—ท่ามกลางผู้ติดตามและผู้เฝ้าดู ขณะที่ภารกิจอันโหดหนักของสงครามกดทับอยู่เหนือทุกคน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of being 'anagha'—morally unblemished—even when placed at the center of power, attention, and conflict. In the Mahābhārata’s ethical frame, true worth is measured by inner integrity, not merely by one’s position or entourage.
Vaiśampāyana describes a scene in which a blameless figure is seated and surrounded on all sides by others—suggesting a courtly or martial assembly where an important person is attended and observed as events of the Śalya Parva begin to unfold.