Shloka 23
शल्यपर्वणि प्रथमाध्यायः — Karṇa-vadha-anantaraṃ Śalya-niyogaḥ, Saṃjayasya Dhṛtarāṣṭra-nivedanam
स््नुषाभिर्भरतश्रेष्ठ गान्धार्या विदुरेण च । तथान्यैश्न सुहृद्धिश्न ज्ञातिभिश्व हितैषिभि:
snuṣābhir bharataśreṣṭha gāndhāryā vidureṇa ca | tathānyaiś ca suhṛdbhiś ca jñātibhiś ca hitaiṣibhiḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—โอ ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภารตะ! (ธฤตราษฏระ) มีบรรดาสะใภ้ทั้งหลาย พร้อมด้วยคานธารีและวิทุระ อีกทั้งมิตรสหายและญาติผู้หวังดีอื่น ๆ รายล้อมอยู่—ผู้ยืนเคียงข้างด้วยคำปรึกษาและการอุปถัมภ์ท่ามกลางความพินาศที่สงครามนำมา
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of standing by elders and leaders in distress: true well-wishers—family and friends—offer companionship and guidance, especially after the moral and social devastation of war.
Vaiśampāyana describes Dhṛtarāṣṭra’s entourage: the Kuru daughters-in-law, Queen Gāndhārī, Vidura, and other supportive relatives and friends accompany him, indicating a collective movement or departure undertaken with counsel and care.