Shloka 124
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
शक्यो विजेतुं कौन्तेयो गोप्ता यस्य जनार्दन: । ब्रह्मण्य: सत्यवाग दान्त: सर्वभूतानुकम्पक:
śakyo vijetuṁ kaunteyo goptā yasya janārdanaḥ | brahmaṇyaḥ satyavāg dāntaḥ sarvabhūtānukampakaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—“บุตรแห่งกุนตี (อรชุน) มิอาจถูกพิชิตได้ เพราะพระชนารทนะ (พระกฤษณะ) ทรงเป็นผู้พิทักษ์ของเขา เขาเคารพบูชาพราหมณ์ กล่าววาจาสัตย์ สำรวมอินทรีย์ และเมตตาต่อสรรพชีวิตทั้งปวง”
संजय उवाच
Educational Q&A
True strength is grounded in dharma: divine protection aligns with virtues such as reverence for sacred learning and the righteous (brahmaṇya), truthfulness, self-restraint, and compassion. The verse links invincibility not merely to martial skill but to ethical character and rightful support.
In the aftermath of the night-raid context of the Sauptika Parva, Sañjaya explains why the Pāṇḍavas—especially Arjuna—are not easily overcome: Kṛṣṇa stands as Arjuna’s guardian, and Arjuna’s conduct is portrayed as exemplary, reinforcing why opponents cannot simply defeat him.