Shloka 35
Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
प्रद्युम्नसाम्बनिशठां श्वारुदेष्णं गद॑ तथा । अनिरुद्धं च भानुं च परिष्वज्य जनार्दन:
pradyumnasāmbaniṣaṭhāṃ śvārudeṣṇaṃ gadaṃ tathā | aniruddhaṃ ca bhānuṃ ca pariṣvajya janārdanaḥ ||
พระชนารทนะทรงโอบกอดพระประทยุมนะ พระสามพะ พระนิษฐะ พระศวารุเทษณะ พระคทะ ตลอดจนพระอนิรุทธะและพระภานุ ดึงทุกพระองค์ไว้ใกล้พระองค์เอง เป็นนัยแห่งความรักและความสามัคคีแห่งวงศ์ตระกูล
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of kinship: leaders affirm bonds through personal gestures, reinforcing solidarity and shared responsibility—an implicit reminder that political action should not sever humane and familial duties.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa (Janārdana) embraces several Yādava kinsmen—Pradyumna, Sāmba, Niṣaṭha, Śvārudeṣṇa, Gada, Aniruddha, and Bhānu—signaling closeness and unity as events in the royal assembly context progress.