Shloka 72
तदेकवीरं तव चाहितं सदा त्वरस्व कर्ण सहसाभिमर्दितुम् | पुरा समर्थ: समुपैति सूतजो भिन्धि त्वमेनं नमुचिं यथा हरि:
tad ekavīraṃ tava cāhitaṃ sadā tvarasva karṇa sahasābhimarditum | purā samarthaḥ samupaiti sūtajo bhindhi tvam enaṃ namuciṃ yathā hariḥ ||
เพราะฉะนั้น จงเร่งรุดบดขยี้กรรณะ—วีรบุรุษผู้เดียวดายไร้ผู้เสมอ ผู้เป็นศัตรูของเจ้ามาเนิ่นนาน—เสียเดี๋ยวนี้ ก่อนที่บุตรแห่งสารถีจะฟื้นกำลังจนพร้อมแล้วรุกเข้าจู่โจม จงสังหารเขาเสีย ดุจดังหริ (อินทรา) เคยปราบนมุจิฉะนั้น
संजय उवाच
Educational Q&A
In the pressure of war, a commander should not grant a dangerous opponent time to gather momentum; timely, decisive action is urged to avert greater harm. The verse frames this as practical counsel within kshatriya-duty, using a mythic precedent (Indra–Namuci) to justify swift preemption.
Sanjaya urges Karna to act immediately against a formidable adversary described as a unique, solitary hero and a constant enemy. He warns Karna to strike before the opponent becomes fully empowered and advances, comparing the desired outcome to Indra’s legendary slaying of the Asura Namuci.