Shloka 73
ततस्तदेवेत्यभिपूज्य सत्वरं जनार्दनं कर्णमविध्यदर्जुन: । शरोत्तमै: सर्वकुरूत्तमस्त्वरं- स्तथा यथा शम्बरहा पुरा बलिम्
tatas tadeveti abhipūjya satvaraṁ janārdanaṁ karṇam avidhyad arjunaḥ | śarottamaiḥ sarvakurūttamas tvaraṁ tathā yathā śambarahā purā balim ||
แล้วสัญชัยกล่าวว่า ครั้นกล่าวว่า “ก็ให้เป็นเช่นนั้น” แล้วถวายความเคารพแด่ชนารทนะ (พระกฤษณะ) อย่างฉับไว อรชุนผู้เลิศในหมู่กุรุ ก็ยิงกัรณะด้วยศรอันประเสริฐโดยพลัน ดุจครั้งบรรพกาลที่ศัมพรหะ (พระอินทร์ผู้สังหารศัมพร) ประหารพระเจ้าพลิ
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined action aligned with duty: Arjuna acts decisively in battle after respectfully assenting to and honoring Kṛṣṇa’s guidance. Ethical emphasis falls on resolve and right execution of one’s role (kṣatriya-dharma), rather than impulsive anger.
Sañjaya narrates that Arjuna, after saying “So be it” and honoring Kṛṣṇa (his charioteer), rapidly strikes Karṇa with excellent arrows. The intensity is compared to Indra’s ancient attack on King Bali, underscoring the force and inevitability of the assault.