Shloka 21
(असंयुक्ताश्न ते राजन् परिवृत्ता रणं प्रति । हया नागा रथाश्रैव नदन्तो<र्जुनमभ्ययु: ।।
sañjaya uvāca | asaṃyuktāś ca te rājan parivṛttā raṇaṃ prati | hayā nāgā rathāś caiva nadanto 'rjunam abhyayuḥ || rājann tadanantaraṃ pṛthak-pṛthag ye hastino 'śvāś ca rathāś ca punar yuddhasthalaṃ pratyāgatāḥ, arjunasya sammukhe garjantaḥ sthitāḥ | tatas try-aṅgeṇa mahatā balena bharatarṣabha | dṛṣṭvā parivṛtaṃ rājan bhīmasenaḥ kirīṭinam | nareśvara bharataśreṣṭha tadanantaraṃ dhanañjayasya rathaṃ prati mahāvegena dhāvata, tava kecid rathinaḥ prāṇabhiḥ śeṣāṃs tyaktvā ||
สัญชัยกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา กองทัพของพระองค์ที่แตกกระจัดกระจายได้หันกลับสู่สนามรบอีกครั้ง ม้า ช้าง และรถศึกต่างคำรามกึกก้องแล้วกรูกันเข้าประจันหน้าอรชุน ครั้นแล้ว โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่ภารตะ เมื่อเห็นอรชุนผู้สวมมงกุฎถูกกำลังมหึมาสามเหล่าล้อมไว้ ภีมเสนะ—โอ้จอมแห่งมนุษย์—ละการไล่ตามนักรบรถศึกบางคนที่ยังรอดอยู่ แล้วพุ่งด้วยความเร็วใหญ่หลวงไปยังรถของธนัญชัยเพื่อทำลายวงล้อมนั้น
संजय उवाच
Educational Q&A
In the midst of chaos, duty expresses itself as steadfast support of one’s ally: Bhīma prioritizes relieving Arjuna’s encirclement over pursuing lesser targets, showing strategic discernment joined to fraternal loyalty.
Dispersed Kaurava units regroup and charge back, with horses, elephants, and chariots roaring as they confront Arjuna. Seeing Arjuna hemmed in by a large three-armed force, Bhīma breaks off from chasing some surviving enemy chariot-warriors and rushes toward Arjuna’s chariot to help.