Shloka 20
तस्मिन् क्षणे पाण्डवस्य बाह्दोर्बलमदृश्यत । यत् सादिनो वारणांश्व रथांश्नैकोडजयद् युधि
tasmin kṣaṇe pāṇḍavasya bāhvor balam adṛśyata | yat sādino vāraṇān aśvān rathāṁś caiko ’jayad yudhi ||
ในขณะนั้นเอง กำลังแห่งท่อนแขนของอรชุนผู้เป็นปาณฑพก็ปรากฏเด่นชัด; เพราะเขาเพียงลำพังในสนามรบยังสามารถปราบทั้งรถศึก เหล่าทหารม้า ม้า และแม้กระทั่งช้างได้
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that true martial power is not mere violence but disciplined strength made visible in action—especially when exercised in accordance with a warrior’s duty (kṣatriya-dharma) amid the moral gravity of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna’s arm-strength was clearly displayed when he single-handedly routed multiple enemy units—chariots, cavalry, horses, and elephants—on the battlefield.