Shloka 64
तमीदृशं वीर्यगुणोपपन्नं कृष्णद्वितीयं परमं नृपाणाम् । तमाह्नयन् साहसमुतन्तमं वै जाने स्वयं सर्वलोकस्य शल्य,शल्य! इस प्रकार जो पराक्रमसम्बन्धी गुणोंसे सम्पन्न, श्रीकृष्णकी सहायतासे युक्त और क्षत्रियोंमें सर्वश्रेष्ठ हैं, उन्हें युद्धके लिये ललकारना सम्पूर्ण जगत्के लिये बहुत बड़े साहसका काम है; इस बातको मैं स्वयं भी जानता हूँ
tam īdṛśaṃ vīrya-guṇopapannaṃ kṛṣṇa-dvitīyaṃ paramaṃ nṛpāṇām | tam āhvayan sāhasam uttamaṃ vai jāne svayaṃ sarva-lokasya śalya śalya ||
โอ้ศัลยะ! บุรุษผู้เพียบพร้อมด้วยเดชและคุณธรรม มีพระกฤษณะเป็นผู้เคียงข้าง และเป็นยอดแห่งกษัตริย์ทั้งหลาย—การท้ารบเขานั้นย่อมเป็นความหาญกล้าสูงสุด ข้าพเจ้าเองรู้ดีว่า ในสายตาแห่งสรรพโลก นี่คือการกระทำอันอุกอาจยิ่ง
कर्ण उवाच
Educational Q&A
Even amid hostility, true kshatriya honor includes clear-eyed recognition of an opponent’s excellence. Karna frames the act of challenging Arjuna—supported by Krishna—as extraordinary daring, highlighting the ethical weight of acknowledging merit and the gravity of war.
Karna addresses Shalya and remarks that to call Arjuna to battle is a supreme act of audacity, because Arjuna is exceptionally valorous and has Krishna as his close support. The line underscores Arjuna’s stature and the peril Karna knowingly embraces.