Shloka 59
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
न हि त्वां समरे राजन् हन्यात् कर्ण: कथड्चन । 'युद्धमें मेरे-जैसे लोगोंसे अप्रिय वचन बोलनेपर तुम्हें यही तथा दूसरा कुफल भी भोगना पड़ेगा। अतः कुन्तीनन्दन! अपने घर चले जाओ अथवा जहाँ श्रीकृष्ण और अर्जुन हों वहीं पधारो। राजन्! कर्ण समरांगणमें किसी तरह भी तुम्हारा वध नहीं करेगा" || ५८३ || एवमुक्त्वा तत: पार्थ विसृज्य च महाबल:
na hi tvāṃ samare rājan hanyāt karṇaḥ kathaṃcana |
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา กรรณะจะไม่ปลงพระชนม์พระองค์ในสมรภูมิ—ไม่ว่าอย่างไรเลย” หากในสนามรบพระองค์กล่าววาจาอันไม่น่าฟังต่อวีรบุรุษผู้เกรียงไกรเช่นข้าพเจ้า พระองค์จักต้องเสวยผลร้ายทั้งนี้และผลร้ายอื่นอีกด้วย เพราะฉะนั้น โอรสแห่งกุนตีเอ๋ย จงกลับสู่เรือนของตน หรือไปยังที่ซึ่งพระศรีกฤษณะและอรชุนประทับอยู่เถิด ข้าแต่พระราชา กรรณะในทุ่งรบจะไม่ฆ่าพระองค์โดยประการใดเลย ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว มหาบุรุษผู้มีกำลังก็ปล่อยปารถะไป
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the chaos of war, speech and conduct have consequences, and ethical restraints can still operate: provocation does not automatically justify every act, and certain boundaries (vows, obligations, or strategic limits) may prevent a warrior from killing a particular opponent.
Sañjaya reports to the king that Karṇa will not kill him in battle under any circumstances, conveying reassurance while also implying a broader warning about the dangers of provoking powerful fighters and the complex codes governing battlefield actions.