Aśvatthāman’s Arrow-Screen and the Confrontation with Yudhiṣṭhira (द्रौणि–युधिष्ठिर-संग्रामः)
एवमुक््त्वा तु राधेय: पुनरेव विशाम्पते । अब्रवीन्मद्रराजानं याहि याहीत्यसम्भ्रमम्,प्रजानाथ! ऐसा कहकर राधापुत्र कर्णने बिना किसी घबराहटके पुनः मद्रराज शल्यसे कहा--“चलो, चलो”
evam uktvā tu rādheyaḥ punar eva viśāmpate | abravīn madrarājānaṃ yāhi yāhīty asambhramam ||
ครั้นกล่าวดังนั้นแล้ว ราเธยะ (กรรณะ) โอ ผู้เป็นนายแห่งประชา ก็หันไปตรัสกับราชาแห่งมทระ ศัลยะ อีกครั้งโดยมิได้หวั่นไหวแม้แต่น้อย เร่งเร้าอยู่ซ้ำๆ ว่า “ไปต่อ ไปต่อ!”
कर्ण उवाच
The verse highlights steadiness of mind in crisis: Karna issues urgent battlefield instructions without agitation (asambhramam), implying that effective leadership and kshatriya conduct require composure even amid danger.
After speaking previously, Karna again addresses Shalya—his charioteer and the king of Madra—repeatedly telling him to move forward (“yāhi yāhi”), indicating immediate tactical urgency in the ongoing combat.