Shloka 116
Aśvatthāman’s Arrow-Screen and the Confrontation with Yudhiṣṭhira (द्रौणि–युधिष्ठिर-संग्रामः)
उभयं तु समासाद्य को निवर्तितुमर्हति । समस्त वृष्णिवंशी वीरोंकी सम्पत्ति श्रीकृष्णपर ही प्रतिष्ठित है और पाण्डुके सभी पुत्रोंकी विजय अर्जुनपर ही अवलम्बित है; फिर उन दोनोंको एक साथ युद्धमें पाकर कौन वीर पीछे लौट सकता है?
ubhayaṃ tu samāsādya ko nivartitum arhati | samasta-vṛṣṇivaṃśī vīrāṇāṃ sampattiḥ śrīkṛṣṇe pary eva pratiṣṭhitā, pāṇḍoḥ sarveṣāṃ putrāṇāṃ jayo 'rjune pary avalambitaḥ; tataḥ tau ubhau yuddhe yugapat prāpya kaḥ śūraḥ punar nivarteta?
เมื่อได้ประจันหน้าทั้งสองพร้อมกันแล้ว ใครเล่าจะสมควรถอยกลับ? เพราะทรัพย์ศรีและเดชานุภาพทั้งสิ้นแห่งวงศ์วฤษณีตั้งมั่นอยู่ที่พระศรีกฤษณะ และชัยชนะของบุตรทั้งหลายแห่งปาณฑุย่อมอาศัยอรชุน; ฉะนั้นเมื่อพบทั้งสองยืนเคียงกันในสนามรบ นักรบผู้ใดจะหันหลังถอยได้?
कर्ण उवाच
Educational Q&A
Karna frames retreat as dishonorable when confronted by the two decisive pillars of the opposing side—Kṛṣṇa as the support of the Vṛṣṇis and Arjuna as the support of the Pāṇḍavas—thus emphasizing kṣatriya resolve and the recognition of where true strength and success are anchored.
Karna, speaking amid the battle context, reflects on the strategic and symbolic weight of facing Kṛṣṇa and Arjuna together. He argues that meeting both at once is precisely the moment that tests a warrior’s courage, making withdrawal unthinkable for one who claims heroism.