Shloka 126
Aśvatthāman’s Arrow-Screen and the Confrontation with Yudhiṣṭhira (द्रौणि–युधिष्ठिर-संग्रामः)
मामेकमभिसंयातौ सुजातं पश्य शल्य मे । शल्य! वे दोनों पुरुषसिंह एक साथ रथपर बैठकर एकमात्र मुझपर आक्रमण करनेवाले हैं। देखो, मेरा जन्म कितना उत्तम है?
mām ekam abhisamyātau sujātaṁ paśya śalya me | śalya! ve dvau puruṣasiṁhau eka-sātha rathopari baiṭhakar ekamātra mayi ākramaṇa-kartārau bhaviṣyataḥ | paśya, mama janma kīdṛśaṁ uttamam iti |
โอ้ศัลยะ จงดูเถิด—วีรบุรุษดุจราชสีห์ทั้งสองนั้นนั่งร่วมกันบนรถศึกคันเดียว บุกมาพร้อมกันเพื่อโจมตีข้าเพียงผู้เดียว ดูเถิด กำเนิดของข้าช่างสูงส่งเพียงใด ถึงกับทำให้คู่มหาวีรชนเช่นนั้นเลือกข้าเป็นเป้าหมายเดียว
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior-code psychology where honor is measured by the caliber of one’s opponents. Karna interprets being singled out by two great heroes as proof of his worth and ‘noble birth,’ revealing how pride and reputation can shape ethical self-understanding amid war.
In the Karṇa Parva battle context, Karna addresses his charioteer Śalya, pointing out that two formidable, lion-like warriors have advanced together on one chariot to attack him alone. Karna frames this as a sign of his exceptional stature and lineage.