Shloka 20
Kṛpa’s Archery Display; Śikhaṇḍin Checked; Suketu Slain; Dhṛṣṭadyumna–Kṛtavarmā Clash (कृपशौर्य–पार्षतहार्दिक्ययुद्धम्)
'सूतपुत्र! तुम महापराक्रमी राजकुमार अर्जुनका आह्वान न करो। जैसे वनमें मांस- भक्षणसे तृप्त हुआ गीदड़ महाबली सिंहके पास जाकर नष्ट हो जाता है, उसी प्रकार तुम भी अर्जुनसे भिड़कर विनाशके गर्तमें न गिरो ।।
sañjaya uvāca |
sūtaputra! tvaṃ mahāparākramaṃ rājakumāram arjunam āhvānaṃ na kuru | yathā vane māṃsa-bhakṣaṇena tṛptaḥ śṛgālo mahābalinaṃ siṃhaṃ samīpya gatvā naśyati, tathā tvam api arjunena saha saṃyujya vināśa-garthe mā patāḥ ||
īṣādantaṃ mahānāgaṃ prabhinnakaraṭāmukham |
śaśako hvayase yuddhe karṇa pārtha dhanañjayam ||
สัญชัยกล่าวว่า “โอ บุตรสารถี อย่าท้าทายเจ้าชายอรชุนผู้ทรงมหากำลังเลย ดุจสุนัขจิ้งจอกในป่าที่กินเนื้อจนอิ่มแล้วเข้าไปหา สิงห์ผู้ทรงพลังและถูกทำลาย ฉันใด เจ้าก็อย่าเข้าปะทะอรชุนแล้วตกลงสู่หลุมแห่งความพินาศฉันนั้น โอ กรรณะ เจ้าเรียกปารถะ ธนัญชัย บุตรกุนตี ออกสู่ศึก ราวกับกระต่ายเรียกช้างใหญ่ผู้มีงาเหมือนเสา หน้าผากชุ่มด้วยน้ำมันมันทะ (musth) ให้มารบ”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse cautions against reckless pride and misjudging one’s opponent. It frames ethical counsel in war: courage must be guided by discernment, otherwise it becomes self-destructive.
Sanjaya addresses Karna, urging him not to challenge Arjuna. He uses vivid animal similes—jackal vs. lion, hare vs. musth-elephant—to portray the danger of Karna provoking a vastly formidable adversary.